Posty

Wyświetlam posty z etykietą Moja Muzyka

Theatre of Tragedy - Aegis (1998)

Obraz
          Dziś powrót do przeszłości. Bardzo, bardzo długo nie słuchałem tej płyty, ale jak już na nią wpadłem, to odtwarzam (niemalże) bez przerwy. Tyle wspomnień, tyle klimatu ile ta płyta w sobie zawiera nie sposób nawet opisać. Młodość, pierwsze lata fascynacji i przemierzania świata metalu - tym przede wszystkim jest dla mnie "Aegis", norweskich mistrzów doom/gothic metalu z Theatre of Tragedy.        Kiedy zaczynałem poznawać różne gatunki metalu, ten uprawiany przez Theatre od Tragedy wydawał mi się zbytnio... dziewczyński. Raczej skupiałem się na mocnym uderzeniu, ciężkich gitarach i growlowym wokalu, więc nijak do tego nie pasowała mi powolna, niezbyt ciężka i zdominowana żeńskim wokalem muzyka. I choć Anathemę pokochałem od pierwszego słuchania (też powolna i niezbyt ciężka, tylko wokal męski), to do kapel pokroju ToT miałem spory dystans. Jednak po jakimś czasie i takie granie zaczęło mnie in...

Kardashev - The Almanac EP (2017)

Obraz
      Jak wiecie, raczej unikam przedstawiania Wam EP-ek. Zasadniczo, wolę poznawać nowe długogrające wydawnictwa. Są, rzecz jasna, wyjątki ale na ogół dotyczy to  zespołów już przeze mnie znanych i lubianych (Dymna Lotva, Dreamgrave). Dzisiejsza propozycja zatem jest o tyle ciekawa, że pierwszy kontakt z zespołem Kardashev miałem właśnie poprzez ich dwie EP-ki - "The Baring of Shadows" i omawianą dziś, "The Almanac". I na tyle spodobało mi się to, co usłyszałem, że postanowiłem się tym z Wami podzielić.     Kardashev to amerykańska grupa, klasyfikowana jako progresywny atmosferyczny deathcore. Szczęśliwie dla mnie, okazało się, ze więcej tu progresji i atmosfery, niż czystego deathcore'u. Ale po kolei.     Już pierwsze dźwięki "The Almanac" ukazują, z jakim mniej więcej klimatem całości będziemy mieć do czynienia. Mocno ambientowy, kosmiczny trochę 'Prologue' pozwala fajnie odpłynąć na chwilę, by kolejny utwór, 'Between Sea and Sky...

Fragile Art - The World You Wanted (2020)

Obraz
      Za dzisiejszą propozycją stoi ciekawa w sumie historia. Filip, wierny czytelnik Antylogii (do czego sam się zapewne nigdy nie przyzna) na jednym z portali internetowych wylicytował "kupkę" płyt z muzyką metalową. Żadnego z zespołów, których nagrania stały się jego własnością, nie znał. I, jak się okazało, ja też ich nie kojarzyłem. Zaproponował więc (Filip, znaczy się), żebyśmy się podzielili do odsłuchów kilkoma z płyt i wymienili  spostrzeżeniami. W mojej paczce, między innymi, znalazła się pierwsza płyta zespołu Fragile Art, "Axiom". Spodobała mi się na tyle, że sprawdziłem ich na Spotify. Tam znalazłem tylko jedno ich wydawnictwo (czyli drugą połowę długogrającej dyskografii zespołu), najnowszy album, "The World You Wanted". I zaiskrzyło.     Pierwsza i druga płyta Rosjan z Fragile Art to żadna wirtuozeria czy muzyczny przełom. Niczego tu nie odkryjecie, nic Was też nie zaskoczy ani nie zwali z nóg. To, co najmocniej oddziałuje...

Mussorgsky: Pictures at an Exhibition (1987)

Obraz
    Jako że pogoda za oknem jest  wybitnie niezachęcająca do jakiejkolwiek aktywności, to pomyślałem, że i muzyka, jaką w tym tygodniu chcę się z Wami podzielić będzie inna niż zwykle. Wierni czytelnicy wiedzą, rzecz jasna, że lubię i regularnie słucham muzyki klasycznej. Niemniej, nie jest ona zbyt częstym gościem na łamach Antylogii. Dlaczego? Sam nie wiem. Ale dziś choć w małym stopniu postaram się te braki uzupełnić.     Płyta, o której chcę Wam dziś opowiedzieć, to jedna z tysięcy (a na pewno setek) interpretacji dzieła wybitnego rosyjskiego kompozytora, Modesta Musorgskiego. To konkretne, wydane w 1987 roku nagranie, jest wykonaniem "Obrazków z wystawy", dziesięcioczęściowego cyklu  miniatur fortepianowych, przez Orkiestrę Symfoniczną z Montréalu, pod batutą wybitnego szwajcarskiego dyrygenta, Charles'a Dutoit.     Mimo że "Obrazki z wystawy" powstały jako utwory fortepianowe, to właśnie aranżacja na orkiestrę j...

Genus Ordinis Dei - Glare of Deliverance (2020)

Obraz
       Dziś udamy się w podróż do (podobno) nieustannie słonecznej Italii, by zaznajomić się z bardzo interesującym wydawnictwem lombardzkiej, symfoniczno-death'owej kapeli, Genus Ordinis Dei. Najnowsza płyta Włochów na tyle szybko mnie porwała, że postanowiłem się z Wami tym odkryciem podzielić.      Na "Glare of Deliverance" natrafiłem, podobnie jak na wiele innych płyt, podczas ubiegłorocznego przekopywania Spotify i YouTube w desperackim akcie poszukiwania nowej, sprzyjającej zamknięciu, muzyki. I, powiem to z czystym sumieniem, ta płyta od pierwszych swoich dźwięków błyszczy wśród niezliczonej ilości metalowych plew, bardzo nietrafnie sugerowanych mi przez różne serwisy muzyczne.      Żeby nie było, na ostatniej płycie Genus Ordinis Dei nie ma nic rewolucyjnego, nic, czego bym wcześniej nie słyszał. Za to jest wszystko (no prawie), co w metalu uwielbiam! Symfoniczna pompatyczność, dynamiczna, ...

Arafel - For Battles Once Fought (2011)

Obraz
                      Moja dzisiejsza propozycja to ostatni album izraelsko-niemieckiego składu folk black metalowego, Arafel, o wymownym tytule, "For Battles Once Fought". To wydawnictwo z 2011 roku, jak zapewne się domyślacie, nie jest dla mnie wyborem  oczywistym, bo tak naprawdę na palcach jednej ręki mógłbym zliczyć zespoły folkowe, których muzykę lubię i do której wracam. Dziś grono, w którym swoje pewne miejsce ma Arkona (ros.) i Eluveitie, zostaje powiększone o Arafel właśnie, choć od obu wymienionych wyżej zespołów bardzo się muzycznie różni.          "For Battles Once Fought" to (na szczęście!) nie jest typowo folkmetalowa płyta, jakich na rynku wiele, a z których nieliczne tylko mają w sobie coś wartościowego. Tutaj wyraźnie słychać, że muzycy stawiają przede wszystkim na metal. I, wbrew pozorom, nie tylko na black. Słychać tu sporo melodyjnego metalu, nierzadko ...

Alghazanth - AdraMelekTaus (2013)

Obraz
          Niezmiernie rzadko zdarza mi się pisać na Antylogii o EP-kach. Być może dlatego, że gdzieś wewnątrz trochę takimi krótkimi wydawnictwami pogardzam? No bo jeśli kapela już się zebrała, poświęciła czas i energię na skomponowanie, a później rejestrację materiału, to czemu nie podjęła od razu wyzwania i nie rzuciła się na stworzenie płyty długogrającej? Zbytnio tego nie rozumiem, ale widocznie ja tu nie jestem od rozumienia, tylko od słuchania i oceniania. A dziś jest co posłuchać, i jak ocenić!     Alghazanth to kolejna kapela, odkryta przeze mnie w "magicznym" roku 2020. Mimo że w swoim dorobku ma sporo wydawnictw (także tych pełnych), to na Spotify (tak, to od kilku lat moje główne źródło legalnej muzyki) dostępna jest tylko EP-ka "AdraMelekTaus". Ale jeżeli ta EP-ka to tylko próbka umiejętności Finów, to naprawdę szkoda, że panowie od połowy 2018 roku aktywnie nie muzykują! Dlaczego? O tym, poniżej.        ...

Apotheosis - Farthest from the Sun (2002)

Obraz
           Moja dzisiejsza propozycja jest jedną z tych, które lubię najbardziej. I to nie tylko ze  względu na gatunek muzyczny. Urok tej, wydanej w 2002 roku płyty, wynika także z tego, że jest ona w całości stworzona przez jedną osobę - pochodzącego z Malty niejakiego Saurona. Jak wiecie, mam niezwykły szacunek dla utalentowanych multiinstrumentalistów. Zwłaszcza, wywodzących się z nieoczywistych dla metalu miejsc.          "Farthest from the  Sun" to jedyna długogrająca płyta w dorobku Saurona. Poprzednich dwóch demówek nie znam, ale myślę, że to właśnie dzisiejsza bohaterka Antylogii jest opus magnum wybitnie uzdolnionego Maltańczyka. Dlaczego? Bo to, absolutnie kompletne wydawnictwo, zawiera w sobie tak wiele, że trudno nie ulec jego urokowi. Ale należy pamiętać, że wymaga ono także wielokrotnego przesłuchania, by choć w części odkryć jego złożoną zawartość.          Cała płyta składa s...

NOWA PŁYTA - Soen - Imperial (2021)

Obraz
        29 stycznia 2021 roku jedna z moich ulubionych progresywnych kapel, Soen, przedstawiła światu swój nowy album, "Imperial", na który (nie ukrywam) czekałem z niecierpliwością i odrobiną niepokoju. Dlaczego? Ano dlatego, że o ile pierwsze trzy albumy tego szwedzko-amerykańskiego projektu uwielbiam bezwarunkowo, o tyle czwarty, "Lotus", nie do końca mi zagrał. Może to przez brak czegoś nowego, a może po prostu nie było chemii? Nie wiem, ale szczęśliwie "Imperial" to już absolutnie moje dźwięki!          Najnowsze dzieło Soen pokazuje znacznie więcej pazura i wreszcie mogę powiedzieć, że to nie jest tylko rock. Od pierwszego przesłuchania udzieliła mi się niesamowita energia, którą muzycy wpletli w tę płytę. Znaczący wpływ na odbiór ma zapewne dynamiczniejsza niż dotąd perkusja i niepozostająca w tyle gitara. Jakkolwiek dziwnie to zabrzmi, "Imperial" brzmi niesamow...

Wagakki Band - Shikisai (四季彩) (2017)

Obraz
        Tym razem mam dla was coś bardzo nieoczywistego. To jest moje, zabawne nieco, odkrycie muzyczne minionego roku. Choć nigdy bym się o słuchanie takiej muzyki nie podejrzewał, to jednak stało się. Zostałem absolutnie zniewolony i oczarowany tradycyjnym japońskim podejściem do muzyki rockowej. I wiecie co? Całkiem dobrze mi z tym!         Wagakki Band to niezwykle ostatnio popularna (już nie tylko w Japonii) grupa świetnych muzyków, którzy wykorzystując zarówno tradycyjne japońskie instrumenty ( wagakki ), jak i współczesne rockowe gitary i perkusję, potrafią przenieść słuchacza (i widza!) w magiczny świat dawnej, wielobarwnej Japonii. Wszystko to przybrane jest w tradycyjne ludowe stroje i okraszone efektami specjalnymi (podczas występów live ) rodem z koncertów supergwiazd. Fantastyczne!          Ciężko opisać samą muzykę, bo nie jest podobna do niczego, co wcześniej wam przedstawiałem . Ale szczerze ...

Five Finger Death Punch - A Decade of Destruction, Vol. 2 (2020)

Obraz
            Kilka ostatnich miesięcy upłynęło mi na intensywnym przesłuchiwaniu tej płyty. To dość zaskakujące, zważywszy na fakt, że raczej unikam takich kapel, traktując je (sprawiedliwie lub nie) jako komercyjne, nieciekawe i miałkie twory. Ale w przypadku najnowszej składanki (tak, składanki!) amerykańskiego Five Finger Death Punch wiele rzeczy musiałem sobie w głowie poukładać na nowo. I pewne  aspekty mojego muzycznego odbioru - przewartościować. Ale naprawdę było warto!           Nie mogę powiedzieć, że nigdy o 5FDP nie słyszałem. Ale mogę w pełni odpowiedzialnie powiedzieć, że nigdy ich muzyki nie słuchałem. To jedna z tych, dość powszechnych sytuacji, kiedy doskonale znasz nazwę zespołu, orientujesz się nawet, jaki gatunek  muzyki uprawia, ale jakoś nigdy nie zadałeś sobie trudu, by dać mu szansę. A może kiedyś, dawno temu dałeś - ale tylko jedną. I nie zażarło. Tak czy...

Iapetus - The Body Cosmic (2019)

Obraz
          Rok 2020 był niewątpliwie inny niż wszystkie. Wiele się, z pewnością, w życiu każdego z nas zmieniło. Ale nie mogło zmienić się jedno - miłość do muzyki! Dlatego, po długiej i niczym nieusprawiedliwionej przerwie, Antylogia powraca do świata żywych, by nadal móc dzielić się z Wami, drodzy Czytelnicy, nową (i starą) muzyką, by polecać Wam (lub wręcz przeciwnie) różne dźwięki. Zaczynajmy zatem (znowu)!          Na Iapetus i ich drugą płytę długogrającą, "The Body Cosmic" natknąłem się jakoś na początku  zeszłego roku. O ile pamiętam, Spotify lub YouTube wyświetlił mi ich jako sugestię, a ja postanowiłem dać im szansę (spodobała mi się okładka, ot co!). I zagrało! Wydany w 2019 roku album "The Body Cosmic" od razu wbił mnie w fotel i na długo przykleił słuchawki do uszu. Niewiele jest zespołów, które tak odbieram (wiecie, Leprous, Ne Obliviscaris, In Mourning czy Gojira), więc moja ekscytacja sięgnęła zeni...

Destiny Potato - Lun (2014)

Obraz
  Dziś lekka zmiana klimatu. Nie pamiętam już kiedy, ale jakiś czas temu w moje ręce wpadła płyta 'Lun' serbskiego zespołu Destiny Potato. O samym zespole wiem niewiele, a 'Lun' jest ich debiutanckim i chyba jedynym dotąd wydawnictwem. Niech jednak brak informacji o zespole Was nie zniechęca, bo muzyka, którą skład z Belgradu uprawia, mimo, że pozornie podobna do wielu, ma w sobie to "coś".   Otwierający płytę, delikatny i niesamowicie klimatyczny "The Build Up" nawet jedną nutą nie zdradza, z jaką muzyką przyjdzie nam się dalej zetknąć. Świetny zabieg, tak inny od większości wstępów metalowych zespołów. Drugi utwór to już solidne uderzenie (lekko djentowe, rzekłbym) z przepięknym żeńskim wokalem, który choć zdaje się być odrobinę zbyt delikatny do tej muzyki, broni się wybornie z każdą kolejną minutą nagrania. "Take a Picture", natomiast, to bardzo radiowy, pozwolę sobie stwierdzić, utwór. Aż dziw, że nie jest (a może jest?) szerzej...

Kosmopyria - Sinister (2017)

Obraz
  Po dłuższej przerwie chciałbym się z Wami podzielić jedną z ciekawszych i łatwo zapadających w pamięć black metalowych płyt. Drugi album niemieckiego składu Kosmopyria ma w sobie wszystko to, czego (głęboko w to wierzę) wszyscy fani przemyślanego blacku poszukują.   'Sinister' to wydawnictwo z 2017 roku, czyli całkiem jeszcze świeży produkt. Co się jako pierwsze rzuca w uszy? Ano, język niemiecki. Znakomita większość tekstów jest śpiewana, a raczej mrocznie growlowana, w języku naszych zachodnich sąsiadów właśnie. Czy to przeszkadza? O ile nie lubię niemieckiego w stylu Rammsteina, o tyle u Kosmopyrii język ten zupełnie mi nie przeszkadza. A to, wbrew pozorom, olbrzymi plus.   No, ale do rzeczy. To nie przez wzgląd na niemiecki śpiewany chciałem Wam dziś o 'Sinister' opowiedzieć, a przez ich, niegłupi zresztą, pomysł na nowoczesną black metalową muzykę. Pierwsze, co mnie w tej płycie ujęło, to pewien paradoks, o którego wpływ na postrzeganie muzyki nigdy bym ...

Illusion - Anhedonia (2018)

Obraz
  Co jak co, ale Illusion to w planie nie było. Nigdy nie był to zespół, który by mnie jakoś specjalnie pociągał. Owszem, klasyki znam, a skład bardzo szanuję za wkład w ciężką muzykę naszej ojczyzny, jednak nigdy wielkim fanem nie byłem. Ni stąd, ni zowąd jednak, najnowsza płyta ekipy z 'Lipą' na czele oczarowała mnie totalnie i na czas jakiś zupełnie porwała!   Co tak mnie w 'Anhedonii' uderzyło? Ano, nowoczesne (świeże!) i ciężkie gitary! Illusion wreszcie brzmią jak światowa czołówka! Jest mięso, jest energia i dynamika! Wreszcie, jest świetnie odnajdujący się tu, charakterystyczny bardzo wokal Lipnickiego. Niemalże, ideał. Naprawdę!   Jak wspominałem, Illusion (jak i uprawiany przez nich gatunek, w ogóle) nie należą do sfery moich zainteresowań i sam nigdy po ich najnowsze wydawnictwo bym nie sięgnął. Szczęśliwie, są ludzie, którzy znając już trochę mój gust, nie bali się mi 'Anhedonii' polecić. Wielkie dzięki!   Gitary brzmią tu rasowo. Fajne b...

NOWA PŁYTA - Diablo Swing Orchestra - Pacifisticuffs (2017)

Obraz
  W grudniu ubiegłego roku Szwedzi z Diablo Swing Orchestra wydali wreszcie nowy album. Wreszcie, bo pięć lat po 'Pandora's Pinata'. I rok później, niż obiecywali. I właśnie o tym albumie będzie dziś mowa, bo wraz z nową muzyką, zespół zadebiutował z nową wokalistką. Czy godnie zastąpiła swoją poprzedniczkę? O tym, dalej.   Diablo Swing Orchestra już na Antylogii byli. Niespełna dwa lata temu opowiadałem Wam o 'Pandora's Pinata' właśnie. I wtedy, o ile pamiętam, bardzo ich wychwalałem. Teraz, zasadniczo, zdania nie zmieniam, choć w tej muzyce wiele się zmieniło.   'Pacifisticuffs' jest od poprzedniczek lżejsza. To pierwsze, co rzuca się w uszy. Jest też bardziej... pozytywna! Niemalże, wesoła. I to wielki czar tej płyty. Od pierwszego odsłuchu ujęła mnie radość tej muzyki. Jest, po prostu, fajna. Co nie zmieniło się w twórczości Szwedów, to niebywały talent do tworzenia melanżu stylów i gatunków. Tu ciągle jest wszystko: swing, awangarda, progre...

Batushka - Litourgiya (2015)

Obraz
  Ileż to już razy chciałem Wam o tej płycie napisać! Za każdym razem jednak albo o niej zapominałem, albo uznawałem, że inna jest odrobinę ważniejsza/godniejsza uwagi. Dziś, na szczęście, żadna inna płyta już nie stanęła mi na drodze, więc zapraszam na małą muzyczną wycieczkę wgłąb 'Litourgiyi', jedynego jak dotąd albumu blackmetalowej 'Batushki'.   'Litourgiya' pojawiła się w kręgu mojego zainteresowania jakoś rok temu, może wcześniej i, będę szczery, przy pierwszym odsłuchu zupełnie mnie nie ujęła. Taka blackmetalowa, brudna napieprzanka, pomyślałem. I odłożyłem na wirtualną półkę. Kilka miesięcy później, zupełnie przypadkiem, wpadła do jednej z moich playlist i skupiony na czymś innym, zdałem sobie sprawę, że coś bardzo fajnego leci właśnie z głośników. Gdy zerknąłem na wyświetlacz, zobaczyłem, że słucham kawałka 'Yekateniya 3'. I z miejsca się w nim zakochałem!   Batushka jest zespołem dość enigmatycznym. Nie bardzo wiadomo, kim są jej muzy...