Posty

Batushka - Litourgiya (2015)

Obraz
  Ileż to już razy chciałem Wam o tej płycie napisać! Za każdym razem jednak albo o niej zapominałem, albo uznawałem, że inna jest odrobinę ważniejsza/godniejsza uwagi. Dziś, na szczęście, żadna inna płyta już nie stanęła mi na drodze, więc zapraszam na małą muzyczną wycieczkę wgłąb 'Litourgiyi', jedynego jak dotąd albumu blackmetalowej 'Batushki'.   'Litourgiya' pojawiła się w kręgu mojego zainteresowania jakoś rok temu, może wcześniej i, będę szczery, przy pierwszym odsłuchu zupełnie mnie nie ujęła. Taka blackmetalowa, brudna napieprzanka, pomyślałem. I odłożyłem na wirtualną półkę. Kilka miesięcy później, zupełnie przypadkiem, wpadła do jednej z moich playlist i skupiony na czymś innym, zdałem sobie sprawę, że coś bardzo fajnego leci właśnie z głośników. Gdy zerknąłem na wyświetlacz, zobaczyłem, że słucham kawałka 'Yekateniya 3'. I z miejsca się w nim zakochałem!   Batushka jest zespołem dość enigmatycznym. Nie bardzo wiadomo, kim są jej muzy...

Thy Catafalque - Meta (2016)

Obraz
  Po niespełna miesięcznej przerwie wracam do Was z kolejną muzyczną propozycją. Dziś odwiedzimy lubiane przeze mnie Węgry, by oddać się przyjemności obcowania z muzyką niebanalną, nieoczywistą i pewnie też, początkowo przynajmniej, niełatwą w odbiorze. Zapraszam Was na spotkanie z jednoosobowym już składem, Thy Catafalque i jego najnowszą płytą 'Meta', wydaną w 2016 roku.   To, co słychać na 'Mecie' jest niesamowicie trudne do określenia i opisania. Wierzcie mi, dawno już nie miałem takiej sytuacji, że bardzo chciałem jakąś płytę opisać, jednocześnie mając problem z tym, jak to zrobić. Z opisaniem 'Mety' męczyłem się trzy tygodnie. Trochę wstyd, nie? Ale do rzeczy. Muzyka na tej płycie jest bardzo zróżnicowana. Od naprawdę powolnych, lirycznych wręcz momentów, przez mocno rockową progresję po niemal black metalowe riffy. Co ciekawe, mimo  takiej różnorodności, płyta jest spójna i mocno przykuwa uwagę. Pierwsze wrażenia są jak najbardziej pozytywne, choć j...

NOWA PŁYTA - Septicflesh - Codex Omega (2017)

Obraz
  Na koniec tego niewątpliwie urodzajnego w nowości roku, chciałem Wam opowiedzieć o nowej płycie Greków z Septicflesh, wydanej 1 września 'Codex Omega'. Dlaczego akurat ten wybór? Bo to właśnie tej płyty (naprzemiennie z 'Maliną' Leprousa) słucham nieprzerwanie od dnia jej premiery. Zakładam zatem, że o takiej płycie warto napisać, prawda?   'Codex Omega' to dziesiąte studyjne wydawnictwo zespołu. I choć z poprzednich dziewięciu dobrze znam tylko 'Titan' i 'The Great Mass', to mogę Wam od razu powiedzieć, że 'Codex Omega' świetnie utrzymuje poziom i klimat obojga poprzedników. Ja uwielbiam dobrze zagrany i przemyślany symfoniczny black metal. Jednocześnie, jestem bardzo surowy, gdy słyszę coś, co symfonicznym blackiem bardzo chciałoby być, a niestety, często okazuje się być katastrofalną karykaturą tego, wbrew pozorom, niełatwego gatunku.  Na szczęście, Septicflesh (znowu!) zrobił to dobrze.   Poprzednie dwie płyty Greków skradły ...

NOWA PŁYTA - Moonspell - 1755 (2017)

Obraz
  Dzisiejsza propozycja to kolejna nowa płyta tego roku. Tym razem bohaterem będzie Moonspell i ich płyta '1755'. Wbrew pozorom, ten wybór nie był dla mnie ani oczywisty, ani planowany. Dlaczego? O tym, niżej.   Portugalczycy na Antylogii już byli, jasne. Ale w związku z tym, że ja tak naprawdę uznaję zaledwie kilka ich starszych płyt (głównie 'Wolfheart' i 'Irreligious'), to nie spodziewałem się więcej ich tu gościć. Tym bardziej, że kilka ich ostatnich albumów zupełnie mi nie leżało i zwyczajnie je ignorowałem. Podobny los miał spotkać '1755' ale pomyślałem, dam jedną szansę, bym nie musiał niczego żałować. I, na szczęście, dobrze zrobiłem.   '1755' jest w całości po portugalsku, co jest świetne. '1755' opowiada historię trzęsienia ziemi z 1 listopada tegoż roku, które miało miejsce w Lizbonie, co jest bardzo interesujące. '1755' w końcu, jest pierwszą od (bardzo) dawna płytą Moonspella, w której zauroczyłem się od pie...

NOWA PŁYTA - Ne Obliviscaris - Urn (2017)

Obraz
  2017 to rok wielu fantastycznych muzycznych premier. Wiele z moich ulubionych zespołów wydaje w tym roku nowe płyty - Leprous, Septicflesh, Dreamgrave czy też bohater dzisiejszego wpisu, Australijski czarny koń, Ne Obliviscaris. Nie pamiętam, kiedy ostatnio był tak urodzajny muzycznie rok. Niewątpliwie jednak, jest to rok magiczny i należy się nim cieszyć z całych sił.   Niespełna trzy lata temu przedstawiłem Wam Ne Obliviscaris jako jedno z moich największych muzycznych odkryć ostatnich lat. I wiecie co? To się nie zmieniło. Nie zmienił się także poziom i kunszt muzyczny zespołu. Ich najnowsza, trzecia już płyta, 'Urn' nadal porywa, hipnotyzuje i uzależnia.   Przez cały ten czas śledziłem uważnie poczynania Australijczyków. Wiem, że rozstali się z jednym z toksycznych muzyków. Wiem, że postawili na crowd funding (Patreon), dzięki któremu mogli porzucić zwykłe prace i w pełni oddać się tworzeniu muzyki. Wiem też, że w ciągu ostatnich dwóch lat lawinowo wzrosła l...

NOWA PŁYTA - Dreamgrave - Monuments (2017)

Obraz
  26 października moja ulubiona węgierska kapela prog metalowa wydała swój nowy materiał - nieco ponad dwudziestominutową EP-kę - 'Monuments'. Od razu, niewiele myśląc, kupiłem ją na bandcampie i zacząłem odsłuchy, o których chcę Wam niżej opowiedzieć.   Nie ukrywam, z niecierpliwością czekałem na nowe dzieło Dreamgrave. Do dziś pozostaję pod silnym wrażeniem 'Presentiment', ale nadszedł już czas, by usłyszeć coś nowego. Jakiś miesiąc przed premierą 'Monuments', zespół wrzucił do sieci singiel 'Drop The Curtain', na który od razu się rzuciłem. I, będę szczery, wywołał u mnie trochę mieszane uczucia. Na 'Presentiment' uwielbiałem tę współgrę progresji z ciężarem. A na 'Drop The Curtain' tego ciężaru mi zabrakło. Pomyślałem sobie jednak, że nie warto się uprzedzać po przesłuchaniu jednego tylko utworu i po prostu poczekałem na całą płytę.   Gdy nadszedł ten dzień, zagłębiłem się w 'Monuments' bez reszty. I co z tego wynikło? ...

Dreadnought - Lifewoven (2013)

Obraz
    Muzyka, o której dziś Wam opowiem jest wyjątkowa, zaskakująca... i genialna. Ani odrobinę nie spodziewałem się tego, co na 'Lifewoven' usłyszałem, dodając tę płytę do biblioteki Spotify. Ale nic tak bardzo mnie nie cieszy, jak muzyczne zaskoczenia (te pozytywne, rzecz jasna). Nie pamiętam już zbyt dobrze, kiedy ostatnio tak bardzo się przy odsłuchach zdziwiłem. I to jest piękne!   Na swoim debiutanckim albumie Amerykanie z Dreadnought od pierwszych dźwięków grają ze słuchaczami w grę nieoczywistości. Bo włączając ją i słuchając, minuta po minucie, traci się wiarę, że to metal (a przecież chyba na tej podstawie wyświetliła mi się ta sugestia na Spotify, nie?). Jest niespiesznie, klimatycznie, jazzowo. Pięknie, magicznie i... nie metalowo! Co, do licha, pomyślałem? Jednak, gdy dać jej odrobinę więcej czasu, 'Lifewoven' odkrywa przed nami swój ciężki, black metalowy charakter. I mimo, że to tylko momenty, zagajenia czy wręcz, mgnienia, to już wiem dlaczego serwi...

PŁYTA CZYTELNIKA - Swallow the Sun - Songs From the North I, II & III (2015)

Obraz
     Po krótkiej przerwie wraca 'Płyta Czytelnika', co niezmierne mnie (i, mam nadzieję, Was) cieszy. Dzisiejszą propozycję, ostatnie wydawnictwo Finów ze Swallow the Sun, podesłał Daniel, za co bardzo dziękuję. Zapraszam zatem na słów kilka o wydanym dwa lata temu tryptyku, 'Songs From the North I, II & III'.   Właśnie, to tak naprawdę trzy płyty w jednej. Bardzo ciekawy i, nie powiem, wymagający zabieg. Nigdy dotąd nie musiałem na raz słuchać (a potem opisywać) trzech płyt! Dlatego też, chwilę mi zajęło ogarnięcie tematu. Ale, wreszcie, chyba już wiem, co napisać.   Muzyka Swallow the Sun jest różnorodna. Nie byłem w stanie zliczyć, jak dużo skojarzeń z innymi artystami miałem podczas odsłuchów. Tu jest wszystko: Therion, Type 0 Negative, Anathema, In Mourning, Tiamat, Eluveitie, Summoning i wiele innych, których nie sposób i nie ma sensu dalej wymieniać. To zespół, który w sposób niesłychanie łatwy i przemyślany, potrafi garściami czerpać od innych...

NOWA PŁYTA - Leprous - Malina (2017)

Obraz
  Od premiery minęło już kilka tygodni, setki odsłuchów za mną, czas zatem najwyższy, by podzielić się z Wami, Moi Drodzy Antylogicze, wrażeniami z 'Maliny', najnowszej płyty mojego ulubionego zespołu, Leprous. A te, wcale nie są tak oczywiste, bo najmłodsze dzieło Norwegów dało mi mocno popalić.   Podoba mi się to, że obecnie bardzo często zespoły przed premierą udostępniają dwa-trzy utwory, by fani mogli choć trochę zaspokoić swoje muzyczne łaknienie. To rozsądne i bardzo ładne wobec fanów zachowanie. Nie inaczej uczynił Leprous, wrzucając po kolei 'From the Flame', 'Stuck' i 'Illuminate'. I już wtedy zafundowali mi niezłą zagwozdkę. Bo, o ile 'From the Flame' od początku fantastycznie mi zagrało (choć i rozczarowało ciut, brakiem ciężaru), o tyle ze 'Stuck' na początku nie bardzo wiedziałem co zrobić. No, a 'Illuminate' zupełnie już zbiło mnie z tropu. Co zatem wiedziałem po poznaniu tych trzech kawałków? Że będzie lżej n...

Myrkur - M (2015)

Obraz
  Mniej więcej rok temu po raz pierwszy usłyszałem o Myrkur. Że świetny klimat, że choć niezbyt skomplikowane, to bardzo ciekawe. No, i że w zasadzie za wszystko odpowiada jedna tylko osoba, zjawiskowo zagadkowa kobieta - Amalie Brunn. Niewiele się zatem zastanawiając, postanowiłem zabrać się za odsłuchy jej debiutanckiego albumu, 'M', o którym chcę Wam dziś opowiedzieć.   'M' to album-klimat. To podróż do odległego mitycznego świata skandynawskiej tradycji i wierzeń. Tak przynajmniej ja to odbieram. Przez całą płytę, mam wrażenie jakby wokalistka, a zarazem główna bohaterka całej tej zobrazowanej dźwiękiem opowieści, unosiła się kilka centymetrów nad ziemią. To niesamowicie magiczne uczucie, gdy słuchasz muzyki, która z wokalem idealnie współgra, mając jednocześnie wrażenie, że jedno i drugie opowiada zupełnie odrębne historie. Fantastyczne!   Myrkur na swoim debiutanckim krążku łączy wiele nastrojów i wątków. Jest mrocznie, niczym w horrorze, jest ciężko blackow...